En nu de inhoud!

Izabella: “Waarom ik dit vrijwilligerswerk doe? Ik kom zelf uit Roemenië, ik heb het hele inburgeringstraject persoonlijk meegemaakt. Ik heb iets met de mensen die bij het NVA komen. Ik wil ze helpen.”

Peter: “Ik ben gepensioneerd en ik vind het leuk om iets te doen te hebben. Ik ben veel genuanceerder gaan denken over inburgeraars. Natuurlijk zijn er mensen die er de kantjes vanaf lopen, maar daar had ik als huisarts ook mee te maken.”

Izabella: “Het NVA is een leuke organisatie om te werken. Ik heb hier eerst stage gelopen. De begeleiding is goed. De cultuur spreekt me aan, er is veel respect. Je bent hier echt om de belangen van cliënten te behartigen.”

De man van mevrouw L. is als eerste naar Nederland vertrokken, om hier te werken. Na 5 jaar reisde ze haar man achterna om zich ook in Nederland te vestigen. Nu woont ze al 30 jaar in Nederland. Samen bouwden ze hier hun bestaan op. Er moest hard gewerkt worden om voor de kinderen te zorgen en mevrouw L. heeft nooit de tijd genomen om Nederlands te leren.

Nu de kinderen groot zijn en het eerste kleinkind op komst is, wil ze toch graag Nederlands leren. In haar leven is ze maar heel kort naar school geweest en ze is bang dat het erg moeilijk gaat worden om de taal te leren.

Het praktische lesaanbod in Huis, tuin en keuken Nederlands biedt uitkomst. Dit aanbod is gericht op het voorkomen van sociale uitsluiting van ouderen. Mevrouw L. leert nu Nederlands aan de hand van praktische voorbeelden uit het dagelijks leven en dat gaat haar beter af dan ze had verwacht.

Jaarverslag 2009
Deze teksten komen uit het jaarverslag 2009

Belangstellenden kunnen het jaarverslag in pdf-formaat downloaden.

Download pdf (800 kB)

Peter: “En het werk is afwisselend. Mensen komen om hun pasjes te laten verlengen, voor uitleg van hun post of voor bemiddeling naar een instantie. De ene week zit het spreekuur helemaal vol, de andere week kunnen we om drie uur naar huis.”

Izabella: “Het zijn mensen die hulp nodig hebben. Maar niet voor eeuwig. Ik stimuleer ze om zaken zelf te doen. Ze bellen bijvoorbeeld zelf naar een instantie terwijl ik erbij ben. De volgende keer kunnen ze het dan zelf.”

Peter: “Zo geef je mensen zelfvertrouwen. Dat is net zo belangrijk als het directe probleem oplossen.”

Izabella: “Ik vind het goed dat er eisen worden gesteld aan de inburgering. Dat mensen de taal moeten leren.”

Peter: “Mee eens. Maar het is niet goed dat het politieke klimaat in ons land verandert. Stel dat de PVV de grootste partij wordt? Dat is eng. Ik zie hier op het spreekuur mensen die waardevol zijn voor ons land.”

Samira: “Waarom ik aan het project heb meegedaan? Ik studeer maatschappelijk werk en dienstverlening. Ik heb in het project allerlei competenties ontwikkeld en die zet ik nu op mijn cv.”

Rron: “Het leek me wel interessant, zo'n jongerenproject. Hoe het werkt met al die jongeren bij elkaar. Daarom heb ik meegedaan.”

Samira: “Het was een leuk project. We waren met veel verschillende jongeren: qua leeftijd en opleiding. En toch hadden we heel goede gesprekken met elkaar. Er was veel respect.”

Rron: “Vooral het thema cultuurkloof en de manieren om die te dichten, vond ik interessant.”

Samira: “Ik zal niet snel de discussie vergeten over seksualiteit. Er waren zoveel meningsverschillen.”

Rron: “Het leukste moment? Toen we bezig waren met het voorbereiden van een presentatie. Tussendoor hebben we pizza's en patat gehaald. Dat vond ik leuk, dan leer je elkaar beter kennen.”

Samira: “Ik ga de training nu zelf geven. Eerst krijg ik van het NVA een opleiding en dan ga ik beginnen. Ik vind het leuk dat ik iets voor andere jongeren kan doen. Ik wil later ook wel gaan werken met jongeren, bij Bureau Jeugdzorg bijvoorbeeld. Daar sluit deze ervaring mooi bij aan.”

Rron: “Nee, ik ga er niet mee verder. Ik zit nu in 6VWO en volgend jaar ga ik Global Politics studeren. Dan ga ik op kamers wonen en zal ik niet vaak meer in Amersfoort zijn.”

Omar: “Emancipatie is voor hen een vaag begrip. Dat is toch iets voor vrouwen, werd wel gezegd. Ik heb uitgelegd dat dit niet zo is. Sterker nog, de emancipatie van de vrouw is afhankelijk van die van de man. Emancipatie gaat bovendien ook over burgerschap, over meedoen aan deze samenleving. Dat was de boodschap van de cursus: doe iets! Je bent burger in deze samenleving, doe mee en lever er zelf een bijdrage aan.”

Omar: “In eerste instantie was er vooral grote behoefte aan informatie, bijvoorbeeld over wat er in de grondwet staat en over je rechten en plichten als burger in Nederland. Ik heb uitgelegd dat de gelijkheid van man en vrouw een beginsel is van deze samenleving. We hebben erover gesproken dat een kind recht heeft op goed onderwijs. Maar dat het ook je plicht is als ouders om mee te helpen op school, om dat goede onderwijs in stand te houden. Die boodschap komt zeker aan. O, dus daarom gaat dat zo, is dan de reactie.”

Omar: “De discussie over de rechten van het kind zal ik niet snel vergeten. Veel mannen kenden dat helemaal niet. Ik heb uitgelegd dat er in Nederland instanties zijn om die rechten te beschermen, zoals Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming. Ook dat wisten ze niet. De impact van zo'n traject is groot, daarvan ben ik overtuigd. Aan het eind hebben de deelnemers het NVA erg bedankt voor de cursus. Dat zegt voor mij genoeg, het is een uniek traject.”

Job: “Ik spreek wel Nederlands, maar het schrijven is moeilijk. Daar helpt Iede mij mee.”

Iede: “We oefenen iedere week zo'n anderhalf uur. Ik heb onregelmatige werktijden en per week kijken we wanneer het mij het beste uitkomt.”

Job: “Wat we doen? We praten met elkaar, ik lees voor uit het lesboek om mijn uitspraak te oefenen. En we oefenen het schrijven.”

Iede: “Het was lastig om een goede lesmethode te vinden. De methodes die qua schrijven op het basisniveau van Job aansluiten, zijn kinderachtig, niet geschikt voor een volwassen man. Via het NVA heb ik nu een lesboek gevonden waar we allebei tevreden over zijn.”

Job: “Ik train voor het inburgeringsexamen. Daarom oefenen we op het ogenblik veel met de computer. Via internet kun je je goed voorbereiden op het examen.”

Iede: “Waarom ik dit vrijwilligerswerk doe? Ik heb vroeger ontwikkelingswerk gedaan. Nu werk ik in Nederland maar ik mis de interculturele contacten.”

Job: “Deze taallessen aan huis zijn heel goed voor mensen die moeilijk hun huis uit komen. Het NVA regelt dit voor mij, gratis.”

Iede: “Het is een goede oplossing voor Job. In het begin was hij zo ziek dat hij alleen maar op de bank kon zitten. Nu loopt hij al door het huis.”

Job: “Misschien dat ik later de lessen op school kan volgen.”

Iede: “Op school krijg je les van professionele leraren. Dat zou heel goed zijn.”